กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 104 สมุดบันทึกลับของสุราเมฆาวสันต์
“คัต”
ผู้กำกับวางโทรโข่งลงอย่างจนปัญญา เหนื่อยใจสุด ๆ ปกติซ่งซือเหอขึ้นชื่อว่าเล่นรอบเดียวผ่าน แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรถึงใจลอยอยู่ตลอด ฉากง่าย ๆ แบบนี้ถ่ายซ้ำหลายรอบก็ยังไม่ผ่าน
“ขอโทษ ถ่ายอีกครั้ง”
สายตาของซ่งซือเหอล่องลอย เขาไม่สนใจสีหน้าราวกับเห็นผีของผู้กำกับ เตรียมถ่ายฉากนี้อีกรอบ
“ไม่ถ่ายแล้ว ฉันจะพัก”
หลินอวี่ลั่วหอบหายใจ นั่งอยู่บนพื้นแล้วมองซ่งซือเหออย่างขุ่นเคือง ซ่งซือเหอพูดง่ายเหลือเกิน ยังจะถ่ายอีกครั้ง สำหรับเขาแค่นั่งบนเก้าอี้แล้วแสดงเป็นตัวละครที่เปี่ยมบารมีปกครองใต้หล้าก็พอ
ส่วนเธอต้องเป็นเหมือนร่มคุ้มกันเขาจากนักฆ่าหลายสิบคนที่เข้ามาลอบสังหาร วิ่งสู้ฟัดไปมาไม่รู้กี่รอบ แรงแทบไม่เหลือแล้ว
“ในเมื่ออวี่ลั่วเหนื่อยแล้ว งั้นพักสักครู่เถอะ”
ผู้กำกับรีบส่งสายตาให้ผู้ช่วยผู้กำกับ