บทที่ 99 ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย

บทที่ 99 ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลย

เธอไม่เคยเล่าความทุกข์ใจหรือปัญหาของตัวเองให้ใครฟัง เพราะรู้ว่าบางเรื่องพอพูดออกไปแล้ว คนอื่นก็ไม่ได้เห็นอกเห็นใจ กลับตั้งคำถามกับสิ่งที่เธอทำเสียมากกว่า

“เธอชอบพี่ห้าสินะ แล้วทำไมไม่บอกเขาล่ะ?”

หลินอวี่ลั่วเข้าใจเรื่องที่ผู้ใหญ่พูดออกมาได้ยากเพียงผิวเผิน เธอรู้ว่าบางเรื่องไม่พูดออกไปเสียยังดีกว่า แต่การไม่บอกอีกฝ่ายเลยเป็นทางออกที่ดีที่สุดจริงหรือ?

“เพราะบางเรื่องพอพูดออกไปแล้ว ก็ไม่มีโอกาสกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก”

สุราเมฆาวสันต์ถอนหายใจแผ่วเบา เธออยู่เคียงข้างซ่งซือเหอมาหลายปี ตั้งแต่แรกที่แค่ได้เจอซ่งซือเหอก็มีความสุขมากแล้ว จนตอนนี้พอเห็นผู้หญิงคนอื่นอยู่ข้างกายซ่งซือเหอ เธอก็พลอยหดหู่

สุราเมฆาวสันต์ยอมรับว่าตัวเองเริ่มโลภขึ้นมา โลภจนไม่อยากเห็นผู้หญิงคนอื่นปรากฏตัวข้างกายซ่งซือเหอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่ตัวเองทำได้เพียงเศร้าใจเงียบ ๆ ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะหึงหวง