เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 94 ลูกสาวของพี่หก
เด็กหญิงดูคุ้นเคยกับผู้ชายคนนี้มาก ไม่ได้มีท่าทีเกรงใจหรือห่างเหินเลยสักนิด
หลินอวี่ลั่วกับซ่งซือเหอสบตากันเงียบ ๆ แล้วเริ่มขยับแขนขาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ดูท่าพี่หกไป๋ซือเฉินไม่เพียงหลอกพวกเขามาตลอด แต่ยังปิดบังเรื่องสำคัญอีกหลายอย่าง
ไป๋ซือเฉินยิ้มพลางเช็ดคราบอาหารที่ติดมุมปากเด็กหญิงให้ การเคลื่อนไหวของเขาละเอียดอ่อน อ่อนโยน และคล่องแคล่ว เห็นได้ชัดว่าเคยทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เขาก็หันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ เห็นเพียงรองเท้ากับชายกระโปรงของเด็กสาวที่คุ้นตามาก พอลุกขึ้นยืนก็เห็นชัดยิ่งกว่าเดิม
หลินอวี่ลั่วกำลังมองเขาพร้อมรอยยิ้ม รวมถึงเด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นด้วย
“พี่หก อธิบายได้ไหมว่าทำไมถึงให้ทั้งที่อยู่กับเบอร์โทรปลอมกับฉัน”