บทที่ 83 เลือกเธอ

บทที่ 83 เลือกเธอ

เธอสะอึกสะอื้นอยู่นานแต่ก็เค้นน้ำตาไม่ออก แถมไม่มีใครแสดงท่าทีอะไรต่อการแสดงของเธอ แม้แต่หลินอวี่ลั่วเองก็ยังรู้สึกว่ามันน่าเบื่อสุด ๆ

เธอเลิกแกล้งทำ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ทำเป็นหมดสภาพไปเลย ถึงแสดงต่อไม่ไหว เธอก็ไม่ยอมทิ้งแผนเดิม

“ฮึ ๆ ลั่วลั่วน่าสนใจเหมือนที่คุณบอกจริง ๆ เมื่อกี้แสดงได้ดีทีเดียว ถ้าไม่เคยผ่านการฝึกด้านนี้มาก่อน ก็ถือว่ามีแววมาก”

หญิงสาวยิ้มตาหยี ไม่จำเป็นต้องจงใจเน้นอะไรเหมือนหลินอวี่ลั่ว ทุกการเคลื่อนไหวของเธอก็แผ่เสน่ห์ออกมา งดงามเย้ายวนและอ่อนช้อยชวนหลงใหล คำเหล่านี้ราวกับเกิดมาเพื่อเธอ

ดูเหมือนเธอสังเกตว่าหลินอวี่ลั่วไม่ค่อยพอใจรอยยิ้มของตัวเอง จึงกระแอมแล้วหุบยิ้ม

“ลั่วลั่ว ฉันได้ยินว่าตอนนี้เธอรับบทนางรองในละครเรื่องหนึ่ง แถมยังผ่านการคัดเลือกจากการออดิชันด้วยตัวเอง เก่งมากจริง ๆ แต่บางเรื่องเธอยังทำได้ไม่ดีนัก อย่างการสังเกตความสัมพันธ์ระหว่างคน”