กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 74 ใช้วิธีเดียวกันตอบโต้
“หลวี่เสี่ยวอิ๋ง ถ้าพี่ห้ารู้ว่าเธอทำกับฉันแบบนี้ เขาไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่”
หลินอวี่ลั่วกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอไว้ แล้วฝืนตั้งสติ ตวาดใส่เธอทันที
เธอไม่อยากทิ้งโอกาสแม้แต่น้อย ถ้าเอาแต่นั่งรอความตายแบบนี้ ก็จบเห่จริง ๆ
ให้คนพวกนี้แตะต้องเธอ เธอยอมตายเสียดีกว่า
พอได้ยินคำพูดของหลินอวี่ลั่ว หลวี่เสี่ยวอิ๋งก็ยิ่งอัดอั้นโกรธจนอดตวาดไม่ได้
“ยังยืนงงกันอยู่ทำไม รีบลงมือสิ”
อ๊า—
ได้ยินเสียงแควก เสื้อเชิ้ตบนตัวหลินอวี่ลั่วก็ถูกฉีกขาด เผยให้เห็นผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้าง
รูม่านตาของหลินอวี่ลั่วสั่นไหว “ไสหัวไป”