เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 73 ลักพาตัว
หลินอวี่ลั่วหิ้วข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กเดินเข้าหอพัก ยังเดินไปไม่กี่ก้าว เสียงของหลิวเซียวเซียวก็ดังเข้าหู
“ลั่วลั่ว กลับมาแล้วหรือ วันนี้ที่กองถ่ายเป็นยังไงบ้า…”
หลิวเซียวเซียวพูดยังไม่ทันจบ พอเห็นของกองใหญ่ในมือหลินอวี่ลั่ว เธอก็อดชะงักงันและประหลาดใจไม่ได้
“ลั่วลั่ว เธอไม่ได้ไปกองถ่ายหรอกหรือ ทำไมถึงถือของมาเยอะขนาดนี้ คนไม่รู้คงนึกว่าเธอไปเดินห้างแล้วขนห้างทั้งห้างกลับมา”
เดิมทีเธอตั้งใจจะถามหลินอวี่ลั่วว่าวันนี้ที่กองถ่ายเป็นยังไงบ้าง ยังไงนี่ก็เป็นวันแรกที่เริ่มถ่ายทำ ถ้ามีอะไรไม่คุ้นเคยจะได้ปลอบใจเธอ
แต่ไม่คิดเลยว่าท่าทางของหลินอวี่ลั่วจะไม่เหมือนนักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งกลับจากถ่ายละครมาทั้งวันแม้แต่น้อย นี่ชัด ๆ ว่าไปเดินห้างมา แถมยังสบายใจสุด ๆ
หลินอวี่ลั่วไม่ได้รีบตอบ เธอนั่งลงบนเก้าอี้ จัดของทั้งหมดให้เรียบร้อยแล้วถึงค่อยพูด