กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 297 สิบปี สิบปีที่เต็มไปด้วยโศกนาฏกรรมของฉัน วันไหนบ้างที่เขาไม่เกี่ยวข้อง?
บทที่สองร้อยเก้าสิบเจ็ด สิบปี สิบปีแห่งโศกนาฏกรรมของฉัน เขาไม่เคยมีส่วนร่วมวันไหนบ้าง?
คราวนี้เธอไม่กล้าขยับเข้าไปหาเฉินซิงเหยาอีก แต่คุกเข่าอยู่กับที่แล้วก้มศีรษะคำนับเฉินซิงเหยาไม่หยุด
“อื้อ ๆ ๆ…”
เธอก้มศีรษะคำนับไปพลางส่งเสียงอื้ออึงไม่หยุด
เกาเฉิงมองเธอด้วยความรังเกียจ “เสียงดังชะมัด ทำให้เธอสลบไป”
สมาชิกทีมคนที่เตะแม่สือเมื่อครู่กำลังจะรับคำสั่งและทำให้แม่สือสลบ แต่กลับถูกเฉินซิงเหยาห้ามไว้กะทันหัน
“เดี๋ยวก่อน” เฉินซิงเหยาร้องขึ้น “ลอกเทปที่ปิดปากเธอออก ฟังหน่อยว่าเธอยังอยากพูดอะไร”