กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 296 ภรรยา ฉันเอง
บทที่สองร้อยเก้าสิบหก ภรรยา ฉันเอง
ต่อให้หลี่อวิ๋นซูส่งข่าวกลับไปได้สำเร็จ และเกาเฉิงรีบออกเดินทางมาช่วยเธอทันที ก็ไม่มีทางมาถึงได้เร็วขนาดนั้น
เฉินซิงเหยากำผ้าห่มแน่นอย่างประหม่า พลางคิดว่าควรตะโกนเรียกให้แม่สือกับพวกคนรับใช้มาที่นี่ก่อนดีไหม
ไม่อย่างนั้นถ้ารอให้พวกนั้นเข้ามาก่อนแล้วค่อยร้องขอความช่วยเหลือ อาจไม่ทันการณ์
ยังไงแม่สือก็เห็นเธอเป็นภรรยาของสือเยี่ยนโจว คงไม่ปล่อยให้เธอถูกบอร์ดี้การ์ดรังแกหรอกมั้ง
ลูกบิดประตูถูกหมุนจนสุด บานประตูค่อย ๆ แง้มออกเป็นช่อง
เฉินซิงเหยากำผ้าห่มแน่น สูดหายใจลึก แล้วก็…
“ช่วยด้วย!”
เธอตะโกนเสียงดังสุดเสียง