กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 234 ได้ยินเรื่องซุบซิบของตัวเองตอนอู้งาน
แววปราณอำมหิตค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาเกาเฉิง “เธอยังจำได้ไหมว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั่นชื่ออะไร?”
เฉินซิงเหยาหันมามองเขา “ถามทำไม? นายคิดจะล้างแค้นให้ฉันเหรอ?”
เกาเฉิง “ไม่ได้หรือไง?”
“ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้” เฉินซิงเหยายิ้มน้อย ๆ “แค่ผ่านมาตั้งสิบห้าปีแล้ว ต่อให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ายังอยู่ คนพวกนั้นก็คงไม่อยู่ที่นั่นแล้ว”
เกาเฉิง “ขอแค่เป็นคนที่ออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนั้น ก็ต้องสืบข้อมูลของพวกเขาได้แน่”