กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความสงสัยที่ตงหวงไท่อีชนภูเขาปู้โจวจนขาดเพิ่งปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเฉินเสวียน ยังไม่ทันคลี่คลาย
ความสงสัยอีกหนึ่งข้อที่ใหญ่ยิ่งกว่า ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
“ฟ้าดินมนุษย์ทั้งสามมรรคแห่งบรรพกาลร่วมเป็นสักขีพยานหรือ? ประโยคนี้ ทำไมข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยนัก?” เฉินเสวียนเงยหน้ามองฟ้า สงสัยอย่างยิ่ง
เฉินเสวียนมองไปยังลิงหกหูกับข่งเซวียนที่สีหน้างงงวย แล้วเอ่ยถามว่า “หกหู ข่งเซวียน เมื่อสักครู่จานผลไม้นี้ได้ส่งเสียงว่า ‘ฟ้าดินมนุษย์ทั้งสามมรรคแห่งบรรพกาลร่วมเป็นสักขีพยาน’ ออกมาหรือ?”
ลิงหกหูกับข่งเซวียนหวนรำลึกครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าอย่างงงงัน
“ฟ้าดินมนุษย์ทั้งสามมรรคแห่งบรรพกาลร่วมเป็นสักขีพยาน......ฟ้าดินมนุษย์สามวิถีร่วมเป็นสักขีพยาน......” เฉินเสวียนกระซิบ