กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 คงไม่ได้มีหมัดหรอกนะ?
“เธอก็รู้ว่าพ่อหานของเธอวาดรูปได้ดีทีเดียว เมื่อก่อนเขาเป็นครูสอนศิลปะ เพียงแต่ต่อมา...” พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเฉิงอวิ้นอินก็ค่อย ๆ ซีดลง
หานชิงฉือลุกขึ้นชงชาผลไม้ให้แก้วหนึ่ง “น้าอิน ดื่มน้ำหน่อย”
ชาผลไม้หวาน ๆ อุ่น ๆ คล้ายจะช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บที่ความทรงจำพามาได้บ้าง เฉิงอวิ้นอินกำแก้วแน่น “ต่อมา จู่ ๆ คนกลุ่มหนึ่งก็บุกเข้ามาในบ้านของเราโดยไม่มีวี่แววอะไรล่วงหน้า พอเข้าประตูก็รื้อค้นหีบและตู้ไปทั่ว
พวกเขาบอก... บอกว่าพ่อหานของเธอกระทำความผิดฐานอันธพาล แต่จะเป็นไปได้ยังไง? พ่อหานของเธอ เขา... เขาไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้น!!”
น้ำเสียงของเฉิงอวิ้นอินหนักแน่น