กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 139: นี่มันจริงจังหรือเปล่า
“หึ ตระกูลฉู่นี่ก็มีแต่เสียงดังแต่ฝนไม่ตก เมื่อไม่กี่วันก่อนยังทำตัวเหมือนกบในทุ่งนาอยู่เลย แต่สองวันนี้กลับเงียบเป็นผู้หญิงไปได้”
บนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานบริษัทตระกูลเซี่ยใจกลางนครฮู่ เซี่ยเจิ้งสยงค่อยๆ ปิดหนังสือพิมพ์การเงินประจำวันที่อ่านอยู่
ข้างๆ กันมีชายวัยกลางคนสวมแว่นยืนอยู่ เขาดันแว่นขึ้นพลางพูดว่า “พี่ใหญ่ ตระกูลฉู่ถอนมือกลับไปหมดแล้ว ผมเดาว่าต่อไปพวกเขาคงเริ่มเตรียมงานเลี้ยงต้อนรับญาติของฉู่หราน”
“ถึงตอนนั้น คนมีหน้ามีตาในนครหลวงก็คงไปร่วมงานกันหมด พี่ใหญ่ จะให้ผม…” แววตาของชายสวมแว่นวาบขึ้นด้วยประกายเย็นเยียบ