กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: ฉู่อวี่หางยอมศิโรราบ
หมอนั่น ฉู่หรานสู้กับฉู่อวี่หางยังไงกันแน่?
หมอนี่ไม่ได้โง่นี่หว่า!
ภายนอกหลินอี้ยังคงวางท่าผ่อนคลาย ทว่าภายในใจกำลังบ่นยับ
ดวงตาของฉู่อวี่หางจับจ้องหลินอี้ไม่วาง พร้อมแววท้าทายจางๆ
คิดจะใช้ฉันเป็นอาวุธ ก็ต้องดูด้วยว่านายมีคุณสมบัติพอหรือเปล่า
“แปะๆ”
หลินอี้ยกมือขึ้นปรบเบาๆ พลางหัวเราะออกมา “สมกับเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลฉู่คนเดิมจริงๆ ทำเอาฉันคาดไม่ถึงอยู่เหมือนกัน”
“ถูกต้อง ฉันตั้งใจจะใช้ประโยชน์จากนายเพื่อจัดการฉู่หรานจริงๆ แต่…”
หลินอี้ขยับเข้าใกล้ ดวงตาสงบนิ่ง มือข้างหนึ่งค้ำโต๊ะชาไว้จนแทบแนบชิดกับฉู่อวี่หาง “หรือว่าคุณชายใหญ่แห่งตระกูลฉู่ไม่อยากมีตั๊กแตนที่ผูกอยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน?”