กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: ตระกูลฉู่แห่งนครหลวง!
“อาหราน นายคงไม่ได้…ถูกหลอกใช่ไหม? จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง?”
“ตามที่นายเล่ามา ตอนนั้นผู้จัดการกับพี่เลี้ยงร่วมมือกันส่งนายไปสถานสงเคราะห์ ทำให้พ่อแม่แท้ๆ ต้องตามหานายมาหลายปี แต่ยิ่งฟังทำไมมันยิ่งเหลือเชื่อแบบนี้?”
จ้าวข่ายโบกมือ “นายคงไม่ได้โดนหลอกแบบแก๊งต้มตุ๋นใช่ไหม?”
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับพี่น้องร่วมสาบานของตัวเอง จ้าวข่ายย่อมต้องระวังให้มากหน่อย
เพราะสังคมสมัยนี้ คนหลอกลวงคิดเรื่องอะไรก็พูดออกมาได้ทั้งนั้น!
“โธ่ อาข่าย!” ฉู่หรานเริ่มไม่พอใจ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา “ดูสิ นี่คือรูปพ่อของฉันที่ลุงส่งมาให้ รูปพ่อฉันในอดีต หน้าตาเหมือนฉันเป๊ะเลยใช่ไหม?”