กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 85: ฉันชอบหลินอี้นี่แหละ!
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเซี่ยเจี้ยนหว่าน ซูเสี่ยวโหรวก็ได้แต่จนปัญญา แถมยังหาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้อีกด้วย
“รุ่นพี่ผู้หญิง...ปล่อยฉันไปเถอะ...”
ซูเสี่ยวโหรวพึมพำ
เซี่ยเจี้ยนหว่านก้มตัวลง โน้มเข้าไปกระซิบข้างหูเธอด้วยเสียงอ่อนโยน ทว่ากลับฟังแล้วชวนให้รู้สึกหนาวเยือก “ถ้าเธออยู่ห่างจากอาอี้หน่อย~ ฉันก็จะปล่อยเธอไปแล้ว~”
ซูเสี่ยวโหรวชะงักไป ดวงตาหรี่แคบลง ดังนั้น รุ่นพี่เซี่ยกำลังบีบให้ฉันยอมแพ้อยู่สินะ...
รุ่นพี่หลิน...
“รุ่นพี่เซี่ย!” ซูเสี่ยวโหรวรีบยืดตัวตรง แววตามุ่งมั่นขึ้นมา “ไปกันเถอะ! เล่นต่อ! บ้านผีสิง!”
เซี่ยเจี้ยนหว่านมองเธอ ดวงตาสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับชะงักไปหรือไม่ก็รู้สึกแปลกใจ