กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 46: ฉันชอบมากเลย ที่รัก
จ้าวข่ายหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆ ก้มหน้าไม่พูดอะไรสักคำ…
ถึงฉู่หรานจะทึ่มแค่ไหนก็ยังเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาดึงจ้าวข่ายถอยหลัง พลางกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “รุ่นพี่เซี่ย เรื่องนี้ผมตัดสินใจทำเอง อย่าโทษอาข่ายเลย!”
เพื่อนที่แสนดี…
จ้าวข่ายรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมา
เซี่ยเจี้ยนหว่านจ้องฉู่หราน “โอ้? งั้นนายไม่รู้จริงๆ หรือว่า…”
“ผม…ผมรู้ครับ รุ่นพี่เซี่ย ผมแค่อยากแสดงความรู้สึกของตัวเอง!” ฉู่หรานกัดฟัน จ้องเธอด้วยแววตาจริงจัง
โอ้ พระเอกสารภาพรักแล้ว
หลินอี้ทำตัวเหมือนคนดูเรื่องชาวบ้าน ราวกับเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา