กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 ต้องเป็นแกนั่นแหละ ต่อให้ฟ้าถล่มดินทลายก็เปลี่ยนใจฉันไม่ได้! ฉันพูดแล้ว!
"โอกาสที่จะปิดล้อมพวกมันกลับยังไงล่ะ!"
เขาพูดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยืดอกขึ้นพลางชี้นำอย่างใจเย็น "ท่านลองคิดดูนะครับ เราถูกคนของเผ่าอินเฟิ่งพบตัวเข้าแล้ว"
"ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ต้องกำจัดเราทิ้ง ใช่ไหมครับ?"
"ต่อให้ตอนนี้เราจะรีบหนีไปจากที่นี่ทันที ก็ยังหนีไม่พ้นอยู่ดี"
"แล้วทำไมเราไม่เป็นฝ่ายรุกเข้าใส่ก่อนล่ะครับ?"
ทันทีที่เสิ่นโม่พูดถึงตรงนี้ มนุษย์ปลาหมึกอีกฝั่งหนึ่งก็เริ่มครุ่นคิดขึ้นมา
"รุกเข้าใส่ก่อน?"
"ถูกต้องครับ คนของเผ่าอินเฟิ่งพบตัวพวกท่านแล้ว หากอยากจะหนีไปอย่างปลอดภัย ก็มีแต่ต้องชิงลงมือก่อนเท่านั้น"