กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235
มนุษย์ปลาหมึกนึกในใจเช่นนั้นพลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ส่วนเสิ่นโม่กลับพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงในใจ "ให้ตายเถอะ เจ้าหมอนี่ขี้งกยิ่งกว่านังผู้หญิงคนนั้นอีก"
เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นอุบอิบอยู่ในใจ
นังผู้หญิงคนนั้นอย่างน้อยก็ยังให้ค่าตอบแทนเขามาบ้าง แต่มนุษย์ปลาหมึกตัวนี้กลับวาดวิมานในอากาศให้เขาเฉยเลย
อีกอย่างนะ ทาสหญิงอะไรกัน?
แกคิดว่าแกมีทาสหญิงที่สวยขนาดนั้นและมีบุคลิกโดดเด่นงั้นเหรอ?
หลอกใครเนี่ย?
ทำเป็นมารังแกเขาทาสไม้ที่ไม่มีอะไรเข้าใจโลก
ทว่าเสิ่นโม่ก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไร