กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 เขาคือศิษย์ของข้า
ในสายตาของปิงเสวี่ยเฟย การที่อีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ขังเธอไว้ในเขตแดน แล้วลักพาตัวเสิ่นโม่มาด้วยนั้น ย่อมไม่ใช่เพื่อเอาชีวิตเสิ่นโม่เป็นแน่
ถ้าเช่นนั้น ความเป็นไปได้ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นเพราะเป้าหมายคือตัวเธอเอง
ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของใครที่ต้องการเอาชีวิตเธอ
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ชีวิตของเสิ่นโม่ย่อมต้องรักษาเอาไว้
ส่วนทางด้านของเสิ่นโม่ สีหน้าของเขากลับดูแปลกพิลึกยิ่งกว่าเดิม
ต้นไม้เล็กๆ ในร่างของเขาเพิ่งจะดูดซับพลังของปิงเสวี่ยเฟยไป แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้ปล่อยปราณวิญญาณออกมามากนัก
ช่างเถอะ ต่อให้ขาของยุงจะเล็กแค่ไหน มันก็ยังเป็นเนื้ออยู่ดี