กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ความปรารถนาของฉัน คือการมีครอบครัวและตั้งตัว
คนในผ้าห่มค่อย ๆ โผล่หัวออกมาอย่างเงียบ ๆ แสงจากโทรศัพท์มือถือสาดลงบนใบหน้า เธอยิ้ม พลางพูดอย่างเกรงใจว่า “ทำคุณตื่นหรือเปล่า?”
เซวียเฉิน: “เปล่า ตื่นเองตามธรรมชาติ”
ถ้าไม่ใช่เพราะคนบางคนมุดเข้าผ้าห่มเสียงดังขนาดนั้น เขาคงยังไม่ตื่นก็ได้
พูดจบเขาก็เตรียมลุกขึ้น ดึงม่านให้เปิดออกเล็กน้อย ให้แสงแดดตกลงบนผ้าห่ม
“จะลุกเลยไหม? หรือนอนต่ออีกหน่อย?”
เขาถามขึ้นมา สวี่เหมยโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ “ลุกสิ ฉันจะพาคุณไปกินอาหารเช้า มีร้านเสี่ยวเจียนนิ้วโป้งอยู่ร้านหนึ่ง อร่อยสุด ๆ”
เธอพูดพลางเปิดผ้าห่มลุกขึ้น พอแต่งตัวเสร็จเซวียเฉินยังล้างหน้าอยู่ เธอพิงกรอบประตูตอบข้อความหลีอันอัน