กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 เธอมี แต่ฉันไม่มี
นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตของฟางจืออี้ที่ได้เจอเรื่องชวนพูดไม่ออกขนาดนี้
ตอนที่เขาพาผู้รับผิดชอบขึ้นมาเตรียมจะเปิดประตู ฟางมู่รุ่ยกลับหลับไปแล้วในห้องของเขา
พอเปิดประตูก็เห็นผู้หญิงคนนี้ นอนอยู่บนโซฟาในห้องของเขา ห่มเสื้อโค้ตของเขาไว้ — หลับสนิท!
พนักงานเสิร์ฟเห็นดังนั้นก็ถามเบา ๆ ว่า “คุณครับ แฟนคุณหลับอยู่ งั้นให้ผมเปิดประตูให้ก่อน คุณเข้าไปเอาการ์ดห้องออกมาไหมครับ?”
ฟางจืออี้เอามือก่ายหน้าผาก “ไป ๆ เปิดเลย”
พอเข้าประตูไปก็ได้กลิ่นวนิลาจาง ๆ แบบที่ติดตัวฟางมู่รุ่ย
หวาน ๆ แต่ไม่เลี่ยน
โซฟาในห้องเต็มไปด้วยเสื้อผ้ากระจัดกระจาย ของที่อยู่บนสุดคือบราลูกไม้สีชมพูตัวหนึ่ง