กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ผู้ชายก็ยังไร้เดียงสาเกินไป
ม่านราตรีค่อย ๆ ทอดลง
ยามค่ำที่เมืองหนานไม่ได้หนาวเหน็บแทงกระดูกเหมือนไห่เฉิง ตอนที่เก็บกระเป๋าเสร็จพอดี หลีอันอันก็มาเคาะประตู
พอเปิดประตูก็เห็นหลีอันอันยืนอยู่หน้าห้อง ข้างหลังไม่มีโหลวซาง ผมยังยุ่ง ๆ อยู่เลย
“ไปกินข้าวกันไหม” เธอว่า
“ได้สิ”
พอพูดจบ เซวียเฉินก็เดินมาพอดี เห็นสองคนยืนอยู่หน้าประตู เขาจึงถามขึ้น “ไปกินข้าวหรือ”
สวี่เหมยพยักหน้า ก็เห็นเขาหันไปหยิบเสื้อคลุมตัวหนึ่งบนโซฟา แล้ววางมือข้างหนึ่งลงบนไหล่เธออย่างเป็นธรรมชาติ
หลีอันอันชินกับท่าทางแบบนี้ของเซวียเฉินไปแล้ว
“ไปกินบุฟเฟต์ปิ้งย่างกันไหม โหลวซางไปก่อนแล้ว”