กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 สตรอว์เบอร์รีสีชมพู
เซวียเฉินทำงานอยู่ในห้องหนังสือจนถึงตีสามตีสี่ถึงไปทำอาหาร พอทำอาหารเสร็จ สวี่เหมยก็ยังไม่ตื่น
ในห้องมืดสนิท ดูท่าทางสวี่เหมยคงหลับไปสักพักแล้ว
เขาเปิดโคมไฟติดผนังหัวเตียง
ใต้แสงสีเหลืองอบอุ่นสลัว ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของสวี่เหมยดูพร่ามัวและแฝงไว้ด้วยความเปราะบางบางอย่าง
เขาค่อย ๆ นั่งลงข้าง ๆ เธอ แล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า “ตื่นเถอะสวี่เหมย”
คนที่กำลังหลับอยู่เหมือนจะถูกรบกวน เธอขมวดคิ้ว มือเล็ก ๆ ตบผ้าห่มเบา ๆ
ในปากเหมือนกำลังละเมออะไรบางอย่าง
เขาก้มตัวลงไปชิดริมฝีปากเธอ อยากฟังว่าเธอพูดอะไร
แต่ไม่ทันคาดคิด เธอกลับพลิกตัวตะแคงมา กลีบปากนุ่มเบาก็เฉียดผ่านแก้มของเขา