กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ลูกค้าที่มองเห็นได้
เช้าวันรุ่งขึ้น พี่น้องตระกูลหลินก็โดยสารรถม้าออกไปนอกเมือง
ไม่ต้องหา ไม่ต้องถามทาง พวกเขารู้ดีว่าตนจะไม่มีทางเดินผิดแน่นอน
เพราะรอยล้อเกวียนเต็มพื้นนั้นมุ่งไปเพียงทิศเดียว
เดินไปเดินมาก็เห็นบ้านสีเขียวหลังใหญ่หลายหลัง พอเข้าไปใกล้จึงรู้ว่าบ้านเหล่านี้ทำจากผ้าเสียเลย
หน้าเรือนสีเขียวหลังหนึ่งวางชั้นไม้ไว้หลายชั้น ตากสมุนไพรไว้ กลิ่นยาสมุนไพรหอมตลบ
หน้าเรือนสีเขียวอีกหลังกลับเต็มไปด้วยผ้าหลากชนิด แขวนป้ายไว้ว่า “โรงปักฮวาเจวี่ยน”
ตรงกลางกลับมีบ้านหลังหนึ่งที่ดูปกติ บนทับหลังประตูตรงกลางเขียนไว้ว่า “ร้านของว่างฮวาเจวี่ยน”
ประตูร้านปิดสนิท หน้าร้านไม่มีใครสักคน