เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังชงชะงักไป “พักที่กรมการค้าทางทะเลหรือขอรับ”
พานอวิ๋นตบไหล่เขาพลางกล่าวว่า “เจ้าค่อยย้ายไปเรือนที่เช่าหรือซื้อไว้ทีหลังก็ได้ สองสามวันนี้พักอยู่ในกรมการค้าทางทะเลไปก่อน ถือโอกาสนี้ทำความรู้จักคนเพิ่มอีกสองสามคน วันหน้าจะได้เป็นประโยชน์ต่อการทำการค้าทางทะเลของเจ้า”
หวังชงกลอกตาไปมาพลันเข้าใจขึ้นมาได้
กรมการค้าทางทะเลเป็นผู้ดูแลการค้าทางทะเล ยามนี้เขาจะได้พักอยู่ร่วมกับเหล่าขุนนางของกรมการค้าทางทะเล อีกทั้งยังได้พักอยู่ในลานบ้านเดียวกันกับเฉาจี๋เสียงผู้ตรวจการกรมการค้าทางทะเล...
หวังชงหัวเราะก๊ากอย่างโง่งม
“ประเดี๋ยวขอรับ ข้าจะให้คนไปขนสินค้าอื่นๆ บนเรือลงมาด้วย”
หวังชงไม่ได้ขนเพียงเงินกลับมาเท่านั้น เขายังขนสินค้าอื่นๆ กลับมาไม่น้อยเพื่อใช้เป็นสิ่งอำพราง
อย่างเช่นดาบญี่ปุ่น เครื่องเขิน และกำมะถัน หวังชงถึงกับซื้อข้าวเปลือกและข้าวสาลีมาไม่น้อยด้วยซ้ำ