เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นพยักหน้า
เสวียนเมี่ยวใจกระตุกเล็กน้อย เอ่ยถามว่า “บนเรือบรรทุกสินค้าอันใดไว้หรือ”
พานอวิ๋นชะงักไป สายตากวาดมองเรือเดินทะเลสภาพน่าเวทนาทั้งสามลำ รวมถึงธวัชต้าหมิงบนกราบเรือ ความคิดแล่นปราดดั่งสายฟ้าแลบ “บรรทุกเงิน 200,000 ตำลึง...”
เสวียนเมี่ยวจ้องมองนางนิ่ง “เรื่องนี้ผู้ใดรู้บ้าง”
พานอวิ๋นกล่าวว่า “แม้แต่หยางซั่นก็ไม่รู้ มีเพียงคนส่วนหนึ่งในเขตเหมืองที่รู้ และยังมีเฉาจี๋เสียงแห่งกรมการค้าทางทะเลเฉวียนโจวกับคนใต้บังคับบัญชาของเขาไม่กี่คน”
พานอวิ๋นเองก็เริ่มคลางแคลงใจขึ้นเรื่อยๆ “ศิษย์พี่หญิงสี่สงสัยว่าพวกเขาจำคนผิด ปล้นเรือผิดลำหรือ”
เสวียนเมี่ยวครุ่นคิดแล้วเอ่ยถาม “เงิน 200,000 ตำลึงนั่นเป็นของเจ้าทั้งหมดรึ”
พานอวิ๋นยิงฟันยิ้มร่ากล่าวว่า “มิใช่ ทั้งหมดล้วนต้องถวายให้ราชสำนัก”