เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ย่อมมีแน่ขอรับ” ขุนนางกรมคลังกล่าวทันทีว่า “ท่านเซวียในฐานะขุนนางตรวจการเจียงหนาน ย่อมต้องรู้ถึงผลกระทบของข้อห้ามออกทะเลที่มีต่อราษฎรทั่วไป และย่อมเห็นถึงประโยชน์ของการยกเลิกข้อห้ามออกทะเลต่อประเทศชาติและต่อราษฎร ขอท่านเซวียโปรดเขียนฎีกาโดยละเอียด เพื่อกราบทูลแจกแจงผลได้ผลเสียแก่ฝ่าบาทด้วยเถิด”
แล้วกล่าวอีกว่า “ท่านเซวียไม่จำเป็นต้องกังวล หลังจากเขียนฎีกาเสร็จแล้ว พวกข้าสามารถช่วยยื่นถวายแทนได้”
เซวียเสายังคงมีสีหน้าวิตกกังวล นิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา
ขุนนางชะงักไปเล็กน้อยแล้วลดเสียงต่ำลงว่า “มอบฎีกาให้พวกข้า ใต้เท้าเซวียก็สามารถออกจากเมืองหลวงไปได้เลย ประการแรก ฝ่าบาทยังทรงคำนึงถึงน้ำใจเก่าก่อนอยู่ ครั้งนี้ท่านทำผิดพลาดใหญ่หลวง ภัยสงครามในเจียงหนานทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ท่านก็เพียงถูกขังในคุกหลวงไม่กี่วันเท่านั้น
ประการที่สอง ท่านได้รับโทษเพราะเรื่องนี้ไปแล้ว ย่อมไม่มีทางถูกตัดสินโทษซ้ำสองอย่างเด็ดขาด ทว่าคุณวุฒิราชการของท่านยังคงอยู่ เมื่อมีคุณวุฒิราชการติดตัว การที่ท่านจะวิพากษ์วิจารณ์ราชการแผ่นดินย่อมเป็นการกระทำอันชอบธรรม
ประการที่สาม ได้ยินว่าครั้งก่อนที่ท่านออกทะเล มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับคนของพันธมิตรยุทธจักร ไม่แน่ว่าอาจจะติดต่อกับพวกเขา แล้วเดินทางไปโพ้นทะเลสักเที่ยวได้หรือไม่”
เซวียเสาเลิกคิ้วขึ้น