เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อมีพระบัญชาลงมา เหล่าขุนนางก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อีก จึงข้ามเรื่องนี้ไปทันทีเพื่ออภิปรายเรื่องถัดไป
ปัญหาการบรรเทาภัยพิบัติที่เจียงหนาน รวมถึงความผิดฐานละเลยหน้าที่ของเซวียเสา
แม้หวังเจิ้นอยากจะยกเอาความผิดฐานละเลยหน้าที่ของเซวียเสาขึ้นมาเล่นงานให้หนักเพียงใด แต่เมื่อได้ยินฮ่องเต้ตรัสถามถึงสถานการณ์ภัยพิบัติในเจียงหนานอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขาก็รู้ว่าในพระทัยของฮ่องเต้นั้น การจัดการภัยพิบัติที่เจียงหนานสำคัญกว่าการจัดการเซวียเสา จึงจำต้องระงับความคิดที่จะบดขยี้เซวียเสาให้ตายเอาไว้ชั่วคราว
เซวียเสาจึงรายงานสถานการณ์ภัยพิบัติในเจียงหนานอย่างละเอียดลออ พร้อมทั้งเสนอว่า “กระหม่อมยินดีสร้างคุณไถ่โทษ เดินทางไปบรรเทาภัยพิบัติที่เจียงหนานพ่ะย่ะค่ะ”
หวังเหวินเป็นคนแรกที่คัดค้าน “สำนักตรวจการจะส่งขุนนางคนอื่นไปแทน เจ้าจงอยู่รับโทษในเมืองหลวงเถอะ”
หวังเจิ้นยิ่งกราบทูลเสนอฮ่องเต้โดยตรงว่า “ฝ่าบาท ขุนนางตรวจการใหญ่อย่างหวังเหวินเคยรับราชการในเจียงหนาน ทั้งยังเคยตรวจราชการที่เจียงหนาน ซ้ำยังเป็นขุนนางมือสะอาด มิสู้ส่งเขาลงใต้ไปบรรเทาภัยพิบัติพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้ตรัสถามเฉินสวิน “เฉินอ้ายชิงคิดเห็นเช่นไร”