เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บรรดาสายลับ: ...สรุปแล้วทุกคนต่างรู้สถานะของพวกตนหมดแล้วใช่หรือไม่
อ้อ ยังมีอีกสองสามคนที่ซ่อนตัวได้ดีเยี่ยมจนไม่ถูกจับได้
พวกเขาหันไปมองสหายร่วมงานเหล่านั้นตามคนอื่นๆ สายตาไร้ระลอกคลื่น ทว่าในใจกลับคิด: พวกเราซ่อนตัวได้ดีถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าจะได้รับรางวัลชมเชยหรือไม่
ทุกคนค่อยๆ ละสายตากลับมา แล้วมองดูพานอวิ๋น
พานอวิ๋นแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง พลางเอ่ยต่อ: “หากราชสำนักรับมอบหนึ่งท่าเรือครึ่งแห่งนี้ไป ก็มอบให้ราชสำนักดูแล ทว่าก่อนที่พวกเขาจะรับไป ท่าเรือจะเปิดให้ชาวฮั่นทุกคน ใครก็ตามที่เป็นคนต้าหมิงของข้า ข้าไม่สนว่าก่อนเข้าเทียบท่าเขาจะมีสถานะใด ขุนนาง คหบดีท้องถิ่น พ่อค้า ราษฎรธรรมดา หรือแม้แต่โจรสลัดทะเล ล้วนสามารถขึ้นฝั่งแคว้นญี่ปุ่นผ่านทางท่าเรือชีเหว่ยและท่าเรือเมืองออนเซ็นสึได้ทั้งสิ้น”
พานอวิ๋นยิ้มน้อยๆ “ค่าผ่านด่านทั้งหมดลดลงครึ่งหนึ่ง”
สายตาของทุกคนไหววูบเล็กน้อย
มีคนแอบปลีกตัวจากไปอย่างเงียบเชียบ เพื่อส่งข่าวสารออกไปอย่างรวดเร็ว
หลี่เหวินอิงสูดหายใจเข้าลึก สีหน้าว่างเปล่าไปชั่วขณะ สุดท้ายก็ตัดสินใจปล่อยวางไม่สนใจอีกต่อไป
จางจื่อหมิง: ...