เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นมีเจตนา ตระกูลมาสุดะก็มีแผนการ ทั้งสองฝ่ายเมื่อได้หยั่งเชิงกันจึงบรรลุข้อตกลงร่วมกันอย่างรวดเร็ว
ดังนี้แล้ว เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น มาสึดะโนบุทาดะจึงพาคนแปดสิบกว่าคนติดตามพานอวิ๋นขึ้นเรือ
พวกเขานั่งเรือเล็กลอยลำไปข้างเรือเดินทะเล แล้วจึงดึงเชือกปีนขึ้นสู่เรือเดินทะเล
ด้วยมีจางเหวยเหลียง เสวี่ยฮวา และท่านจอมยุทธ์อีกคนหนึ่งสมัครใจอยู่ประจำที่ตำบลโอโมริ พานอวิ๋นกวาดสายตามองผู้นั้น ย่อมรู้ว่าเขาคือคนที่ศาลาว่าการกองทัพเรือแฝงตัวส่งเข้ามา
เพียงแต่มีกลิ่นอายชาวป่าชาวดงอยู่ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ชั่วคราวนี้จึงไม่มีผู้ใดล่วงรู้สถานะของเขา
พานอวิ๋นละทิ้งทาสทั้งหมดไว้ที่ตำบลโอโมริ และฝากฝังพวกเขาไว้กับเสวี่ยฮวาด้วยกัน “ท่านนั้นข้าเชื่อใจได้ ขอให้ถนอมตัวด้วย”
เสวี่ยฮวามีสีหน้าเคร่งขรึมกุมหมัดคารวะรับคำ
พานอวิ๋นละทิ้งหูจิ่งและหวังชงไว้ที่ท่าเรือชีเหว่ย