กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทาเคดะ ฮิซาสึนะเอ่ยขึ้นทันที “เสบียงมิต้องร้อนใจไป ห่างจากที่นี่ไปไม่ถึงสามลี้มีหมู่บ้านอยู่แห่งหนึ่ง คืนนี้ข้าจะส่งคนไปเกณฑ์เสบียง”
เซวียเสาชะงักไปเล็กน้อย “เกณฑ์เสบียง เกณฑ์ตอนนี้หรือ จะเกณฑ์อย่างไร”
ทาเคดะ ฮิซาสึนะปลอบประโลมเขา “คุณชายเซวียวางใจเถิด คนของพวกเราจะจัดการให้เรียบร้อย ย่อมไม่ปล่อยให้พวกท่านต้องทนหิวท้องกิ่วเป็นแน่”
สีหน้าของเซวียเสาพลันขรึมลง
พานอวิ๋นเอ่ยขึ้นอย่างเย็นเยียบ “ฆ่าคนเสีย เสบียงก็ย่อมเกณฑ์มาได้เอง ทาเคดะคุง ข้ากล่าวถูกต้องหรือไม่”
ทาเคดะ ฮิซาสึนะรีบหันขวับกลับไป ถึงได้พบว่าพานอวิ๋นตื่นแล้ว และกำลังอุ้มแมวดำตัวหนึ่งยืนอยู่เบื้องหลังตน