เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โออุจิมาซาโกะกำข้อมือของพานอวิ๋นแน่นพลางพยายามผลักออกไป ทว่าห้านิ้วของพานอวิ๋นกลับยิ่งบีบกระชับ นางออกแรงทั้งหมดที่มีก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่ครึ่งส่วน
เหล่าองครักษ์ของนางเงื้อดาบพุ่งเข้ามาหมายจะช่วยเหลือนาง ทว่าเซวียเสาเพียงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว เตะก้อนหินก้อนหนึ่งบนพื้น มันกลิ้งกรูดูดกรูดูด กลิ้งตกลงไปในหลุมเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ในชั่วขณะ เขตอาคมที่มองไม่เห็นชั้นหนึ่งก็ครอบลงมา เซวียเสาชักกระบี่รุดหน้ารับมือ...
ดาบและกระบี่ของเหล่าองครักษ์ฟันลงมายังแผ่นหลังของพานอวิ๋น ทว่ายังไม่ทันได้แตะถูกตัวนางก็ถูกเขตอาคมที่มองไม่เห็นขวางกั้นไว้ เสียงดาบปะทะดังเคร้งจนกระดอนสะท้อนออกไป
พวกเขาคลายค่ายกลไม่เป็น วิธีที่ดีที่สุดย่อมเป็นการใช้กำลังดิบทำลายให้แตกพ่าย
ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงเงื้อดาบใหญ่ขึ้นหมายจะฟันลงมาอีกครา แต่เซวียเสาก็ถือกระบี่เข้ารับมือแล้ว เพียงคนเดียวประจัญบานกับสิบคน
พานอวิ๋นค่อยๆ บีบกระชับห้านิ้วเข้าหากัน ดวงตาของโออุจิมาซาโกะถลนโปน สองมือตกลงอย่างอ่อนยวบเพราะขาดอากาศหายใจ ในยามที่อีกเพียงเค่อเดียวพานอวิ๋นก็จะบดขยี้ลำคอของนางให้แหลกสะบั้นลงนั้น หมอกทมิฬกลุ่มหนึ่งก็พลุ่งพล่านลอยตัวขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้าของนางอย่างรวดเร็ว
แววตาของพานอวิ๋นพลันคมกริบ พลังปฐมสายหนึ่งพลุ่งทะลักออกมา สะบั้นลำคอของนางให้แหลกละเอียดโดยตรง ครั้นถอยหลังร่นไปสองก้าวอย่างรวดเร็วแล้ว เล็บนิ้วโป้งมือซ้ายก็กรีดปลายนิ้วชี้จนแตก วาดมหายันต์ปราบมารลงบนกระบี่แล้วรุดเข้าประจันหน้ากับหมอกทมิฬทันที