กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซวียเสาชะงักไป สายตากวาดมองหูจิ่งที่อยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ
หูจิ่งที่อยู่ด้านข้างหนังศีรษะชาวาบ หลุบตาต่ำไม่พูดไม่จา
ชวีเล่อก็ร่างแข็งทื่อเช่นกัน หลังจากกลืนน้ำลายเอื๊อกหนึ่งจึงตอบรับ “จำได้ มีอันใดรึ”
“เช่นนั้นเจ้ายังจำสาเหตุที่ตามล่าท่านจอมยุทธ์หูไปยังเมืองหลวงได้ใช่หรือไม่”
ใบหน้าของชวีเล่อแดงก่ำ เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ตนทำได้ไม่ค่อยอุโมงค์ใต้ดินนัก ขาดคุณธรรมจอมยุทธ์ไปบ้าง เขามองซ้ายแลขวาด้วยความร้อนตัว ผ่านไปครู่ใหญ่จึงส่งเสียง “อืม” คำหนึ่งภายใต้สายตาของพานอวิ๋น
พานอวิ๋นเอ่ยว่า “เจ้าช่วยรื้อฟื้นเรื่องเก่าบนเรือสักหน่อย”
ชวีเล่อโง่งม “อันใดนะ”