เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสวี่ยฮวาจ้องมองเขาเขม็ง ไม่รู้ว่าเชื่อไปมากน้อยเท่าใด เพียงเอ่ยถามว่า “หากแว่นแคว้นญี่ปุ่นล่วงรู้สถานะของเจ้าแล้วเอะอะโวยวายขึ้นมา นี่จะกลายเป็นเรื่องระหว่างสองแคว้นทันที”
เซวียเสาเอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “พวกเขาไม่มีทางรู้หรอก ต่อให้มีคนก้าวออกมาชี้หน้าว่าข้าคือขุนนางตรวจการแห่งต้าหมิง ข้าก็ไม่มีวันยอมรับ ตีข้าให้ตาย ข้าก็เป็นเพียงบัณฑิตจวี่เหรินผู้ตรอมตรมสิ้นหวังคนหนึ่งของต้าหมิงเท่านั้น”
เสวี่ยฮวาขมวดคิ้ว กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ความตายอันใดกัน ชีวิตของเจ้าล้ำค่าเพียงไหนเจ้ารู้หรือไม่ กายาศักดิ์สิทธิ์บำเพ็ญมรรคเช่นเจ้า ข้าเคยเห็นมาเพียงสามคนเท่านั้น เจ้ากลับจะยอมสละชีวิตให้กับเรื่องขี้ปะติ๋วพรรค์นี้เชียวหรือ”
เซวียเสาเลิกคิ้ว ถามด้วยความใคร่รู้ “ในบรรดาสามคนนอกจากข้าแล้วยังมีผู้ใดอีก”
เสวี่ยฮวา “...จุดที่เจ้าสนใจมันผิดเพี้ยนไปหรือไม่”