เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน ไม่มีเสมียนเอกสาร” พานอวิ๋นบอกเล่าสถานการณ์ของเฉินหานและผู่หมิ่นให้คนทั้งสองฟังด้วยสีหน้าเคร่งขรึม อีกทั้งยังบอกการตัดสินใจหลังจากที่หลี่เหวินอิงกับเฉินเหวินหารือกันแล้ว
จางหนิงลังเลไปชั่วครู่ ท้ายที่สุดก็ยังคงตัดสินใจเชื่อพานอวิ๋น อย่างไรเสียยามคับขันย่อมต้องพลิกแพลงตามสถานการณ์
เขาไปแจ้งคนข้างล่างในทันที ครั้นเดินไปถึงหน้าประตูก็เพิ่งได้สติ รีบหันกลับมาถามว่า “แล้วห้องครัวจะทำอย่างไรเล่า”
พานอวิ๋นเอ่ยอย่างอารมณ์ไม่ดีว่า “เวลานี้แล้วยังจะคิดถึงห้องครัวอยู่อีกรึ วางใจเถิด คืนนี้ไม่ปล่อยให้พวกเจ้าหิวแน่ พรุ่งนี้ทางโน้นก็มีส่วนของพวกเจ้าเช่นกัน”
ยามดึกสงัด พวกเขาแล่นเรือห่างไกลจากทวีปมานานแล้ว ไร้ซึ่งเจดีย์ประทีปนำทาง พวกเขาทำได้เพียงแล่นเรือตามทิศทางที่เข็มทิศกำหนดไว้
พานอวิ๋นนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องเรือ เท้าคางมองดูหูจิ่ง