กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เซวียเสากล่าว “เรื่องอื่นพักไว้ก่อน ครั้งนี้ปราบโจรสลัดญี่ปุ่นให้ได้เสียก่อน หากริบเงินจากพวกโจรสลัดทะเลเหล่านี้มาเติมเต็มคลังสมบัติชาติได้ ไม่แน่อาจแก้ปัญหาข้อห้ามออกทะเลได้”
พานอวิ๋น “หากริบไม่ได้เล่า”
สายตาของเซวียเสาล้ำลึก “เช่นนั้นก็ต้องหาเงินจากหนทางอื่น”
ดวงตาของพานอวิ๋นเป็นประกาย เอ่ยถามหยั่งเชิง “อย่างเช่นอันใด”
“อย่างเช่นต้มโจ๊กเดือดแล้ว เจ้าต้องสับเนื้อใส่ลงไปบ้าง แม้เพียงแค่นั่งเรือ ทว่าก็ต้องให้ประโยชน์หวานหอมแก่ทุกคนบ้าง มิฉะนั้นมีแต่น้ำแกงใสแจ๋ว ต่อให้มีใจรักคุณธรรมจอมยุทธ์ ก็ย่อมหมดกำลังใจได้เช่นกัน”
พานอวิ๋นครุ่นคิด ลุกขึ้นไปสับเนื้อ