เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นชักมือกลับ เห็นทุกคนถูกพวกชวีเล่อลากไปไว้ด้านข้าง ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
นางเดินไปข้างหน้ากวนโจ๊กในหม้อ หันไปถามเมี่ยวเหอ “พกยาสลบมาหรือไม่ ใส่ให้พวกมันสักหน่อย”
เมี่ยวเหอกำลังจะล้วงกระเป๋า ก็พลันได้ยินเสียงโห่ร้องเข่นฆ่าดังมาจากนอกประตู จากนั้นเสียงรัวกลองดัง “ตึง ตึง” กลุ่มเล็กยี่สิบคนหันขวับไปทันที
พานอวิ๋นทิ้งกระบวยตักโจ๊กทันใด ผลักประตูห้องครัวชะโงกหน้ามองออกไป ก็เห็นพวกโจรสลัดทะเลแตกตื่นโกลาหล กำลังกู่ร้องถือดาบถือกระบี่พุ่งพรวดออกไปข้างนอก
เพราะห้องครัวอยู่ด้านในสุด ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นตรงนี้ และไม่มีผู้ใดเห็นพานอวิ๋น
ฟังเสียงโห่ร้องเข่นฆ่าที่แว่วมาในอากาศ พานอวิ๋นก็รู้ว่าเรื่องวางยาพิษอะไรนั่นไม่ทันกาลเสียแล้ว
นางหันกลับมาเอ่ยกับเพื่อนร่วมกลุ่ม “ไปกันเถอะ ห่อเกี๊ยวเสีย”