เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เถาเหยียนไป๋กับเมี่ยวเหอที่เดินเข้ามาด้วยกันต่างไม่เข้าใจ ส่วนจางหนิงกับจางเหวยอี้ทำเป็นไม่ได้ยิน พลางเอ่ยต่อไปว่า “นอกจากตระกูลผู่แล้ว ยังมีตระกูลเฉินแห่งฮุ่ยอันฝูเจี้ยน พวกเขาก็บริจาคมา 10,000 ตำลึงเช่นกัน ทั้งยังสั่งให้คนรุ่นเยาว์ในตระกูลมาคอยช่วยเหลือด้วย”
พานอวิ๋น “ตระกูลเฉินแห่งฮุ่ยอันนี้ทำมาหากินอันใดอีกเล่า”
จางหนิงนิ่งเงียบไป
พานอวิ๋นจึงหันไปมองจางเหวยอี้
จางเหวยอี้ลูบจมูกพลางเอ่ยว่า “บรรพชนตระกูลเฉินมีจุดเริ่มต้นมาจากการค้าเกลือเถื่อน ในรัชสมัยไท่จงฮ่องเต้เคยทุ่มเงินก้อนใหญ่เข้าร่วมบรรณาการราชสำนักการค้าทางทะเล กอบโกยเงินทองไปได้ไม่น้อย”
พานอวิ๋นเลิกคิ้ว “แล้วยามนี้เล่า”
จางเหวยอี้ “หลังจากการค้าบรรณาการลดน้อยถอยลง ตระกูลพวกเขาก็หันไปการลักลอบค้าทางทะเลแทน”
พานอวิ๋นพยักหน้า “รู้จักปรับตัวตามสถานการณ์ดียิ่ง แล้วที่เขาออกเงินเล่า...”