กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
นางหันไปกวาดตามองนายท่านหลี่ “นายท่านหลี่รู้ความไม่เบาเลยนี่”
นายท่านหลี่ “ย่อมเป็นเช่นนั้น ศึกษาค้นคว้ามาหลายปี แม้สุดท้ายจะมิได้นำมาใช้ก็ตาม”
นายอำเภอผลักประตูเข้ามา ครั้นเห็นพวกเขาปล่อยให้ใต้เท้าหลายท่านนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นเช่นนั้นก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ “พวกเจ้าจะอย่างไรก็ใช้เตียง... ใช้ตั่ง... เอาเถอะ ต่อให้ไม่มีสิ่งใดเลย จะวางไว้บนโต๊ะ บนม้านั่งก็ย่อมได้ พื้นเรือนนี้เย็นเยียบเพียงใด พวกเขายังมิได้ถูกตัดสินโทษ เป็นเพียงคำกล่าวอ้างฝ่ายเดียวของนายท่านหลี่กับรองนายอำเภอเท่านั้น”
นายท่านหลี่รีบเอ่ยทันควัน “ใต้เท้า ข้ามิได้ซัดทอดเจ้าเมืองเฉียนเลยนะขอรับ”
รองนายอำเภอกระซิบเสียงเบา “ข้าก็เปล่า...”