กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นหันศีรษะไปกล่าวกับเมี่ยวเจินว่า “พาเหยียนไป๋ไปเอาข้าวที่โรงอาหาร กินข้าวเสร็จข้าก็จะปิดด่าน”
เมี่ยวเจินมองพานอวิ๋นอย่างจริงจังแวบหนึ่ง รู้ดีว่าเกลี้ยกล่อมนางไม่ได้ จึงลุกขึ้นช้าๆ จูงเถาเหยียนไป๋กับเมี่ยวเหอไปเอาข้าวที่โรงอาหารด้วยกัน
พานอวิ๋นกินข้าวเสร็จก็ขังตัวเองไว้ในห้อง
นางมองไปยังหงเหยียน “สองวันนี้ข้าไม่อยู่ ข้าหาที่ไปดีๆ ให้เจ้ากับเสี่ยวหงดีหรือไม่”
หงเหยียน “พวกเราอยู่ห้องเจ้าไม่ได้หรือ”
พานอวิ๋น “ได้มันก็ได้อยู่หรอก แต่ในลานบ้านนี้ยังมีคนที่น่ารำคาญเป็นพิเศษอีกสามคน เปิดเรียนแล้ว พวกมันต้องกลับมาแน่ ถึงข้าจะคิดว่าพวกมันไม่กล้ารังแกคนของข้าอีก แต่เรื่องของคนเรานั้น ไม่กลัวหนึ่งหมื่นแต่กลัวพลั้งพลาดไปหนึ่งครั้ง