เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลี่เหวินอิงไม่รู้ว่ารับรู้ถึงแผนการของนางหรือไม่ จึงหลุบตามองดูนาง “ข้าดูหว่างคิ้วดำคล้ำของเจ้า หลายวันมานี้เกรงว่าจะมีเคราะห์แสงโลหิต อยู่อย่างสงบเสงี่ยมในตำหนักศึกษาเพื่อเลี่ยงเคราะห์ภัยจะดีกว่า”
พานอวิ๋น “ไม่มีวิธีคลี่คลายหรือ”
“มี ปิดด่านสามวัน ก้าวเท้าไม่ออกนอกเรือนสามวันก็ใช้ได้แล้ว”
ช่างเป็นวิธีคลี่คลายที่ประหยัดเงินเสียจริง ไม่ชอบเลย!
พานอวิ๋นหมุนตัวเดินจากไปทันที
ทั้งสามคนของเมี่ยวเจินติดตามอยู่เบื้องหลังนางอย่างเงียบๆ กลับเรือนเฟิ่งชีก่อนเพื่อจัดแจงเข้าพัก
พานอวิ๋นผลักเปิดประตู เอี้ยวตัวถลึงตาใส่จางเหวยอี้และเสวี่ยฮวาที่ตามหลังพวกเขามา “เกินไปแล้วนะ องครักษ์เสื้อแพรก็ไปกันหมดแล้ว พวกเจ้ายังจะมาคุมข้าอีกหรือ”
จางเหวยอี้ “...เจ้าคิดมากไปแล้ว พวกข้าก็พักอยู่ที่นี่”