ตอนที่ 487 หนูตาย

ผู้คุมหิ้วถังอาหารเดินเข้ามา เคาะห้องขังโป๊กๆ ปลุกพานหงที่นั่งเหม่ออยู่บนเตียงให้ตื่นตัว “กินข้าวได้แล้ว”

พานหงจึงลุกขึ้นเดินไป ชะโงกหน้ามองแวบหนึ่ง “โจ๊กแป้งหรือ”

ผู้คุมขานรับคำหนึ่งก่อนเอ่ยว่า “สองวันนี้อากาศหนาว จึงต้มโจ๊กแป้งมาให้”

พานหงลองจับความรู้สึกตนเองแล้วส่ายหน้า “ถูกขังอยู่ในคุกหลวงแห่งนี้ ไม่รู้วันเวลา ไม่รู้ร้อนหนาว เฮ้อ... ข้างนอกหนาวมากหรือ”

ผู้คุม “สำนักโหรหลวงบอกว่าเป็นหนาวสะท้อนวสันต์ระลอกสุดท้ายแล้ว”

ผู้คุมยัดหมั่นโถวใส่มือเขาอีก 2 ลูก จากนั้นจึงหิ้วถังอาหารเดินไปยังห้องขังถัดไป

โจ๊กแป้งเพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ไม่เพียงสดใหม่ ทั้งยังร้อนจัด ส่งกลิ่นหอมกรุ่นชวนกิน

ขณะที่พานหงประคองชามเดินไปยังโต๊ะ ก็อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลงไปซดน้ำแป้งสักคำหนึ่ง