ตอนที่ 452 ด้านหนึ่งลดด้านหนึ่งเพิ่ม

เขาพินิจมองนางตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าพลางขมวดคิ้ว โบกมือไปมาตรงหน้าจมูก เอ่ยด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มทนว่า “กลิ่นเลือดสุนัขดำบนตัวเจ้าช่างรุนแรงเกินไปแล้ว เจ้ามีเงินทองมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“แล้วจะให้ทำอย่างไรได้ บนตัวข้ามีเพียงเลือดสุนัขดำที่ใช้ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ไม่มีเลือดอื่นเลย ศิษย์พี่สอง หรือไม่อย่างนั้นท่านก็ช่วยหาเลือดอื่นมาให้ข้าสักหน่อยเถิด ข้ารู้สึกว่าจากนี้ไปยังมีที่ที่ต้องใช้เลือดอีกมาก เฮ้อ เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน ตอนนั้นลืมทำถุงเลือดไว้เลย”

อิ่นซงขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่ายังคงพยักหน้าตอบรับ “ถึงเวลานั้นข้าจะหาทางส่งเข้ามาให้เจ้า”

“มอบให้เสี่ยวเฮยเถิด มันเข้าออกสะดวก”

อิ่นซงว่า “เจ้ายังกล้าให้มันเข้ามาอีกหรือ”

พานอวิ๋นยิ้มประจบเขายกใหญ่

อิ่นซงจึงใช้นิ้วจิ้มหน้าผากนางอย่างแรงทีหนึ่ง แล้วหิ้วตะกร้าเดินจากไป

ยามใกล้จะออกไป ยังคงส่งมอบตะกร้าต่อให้พวกผู้คุม ขอร้องให้พวกเขาช่วยดูแลพานอวิ๋นให้มาก “หากศิษย์น้องหญิงของข้าผู้นี้ทำให้พวกท่านโกรธเคือง พวกท่านก็ลงโทษเรื่องอาหารการกินของนาง ไม่ต้องให้น้ำให้เนื้อ ให้อดสักสองสามมื้อนางก็สิ้นฤทธิ์แล้ว อย่าได้ลงไม้ลงมือเป็นอันขาด”