ตอนที่ 447 คุกหลวง

จูฉีเจิ้นสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น เอ่ยถาม “นางเป็นบุตรสาวของขุนนางผู้มีความผิดคนใด”

หวังเจิ้นตอบกลับ “เป็นบุตรสาวพานหง อดีตขุนนางตรวจการแห่งสำนักตรวจการพ่ะย่ะค่ะ”

“พานหงรึ”

หวังเจิ้น “เป็นพรรคพวกที่ช่วยเขารับสินบนและสร้างคดีอยุติธรรมในคดีของเสวียเซวียนพ่ะย่ะค่ะ”

ในหัวของจูฉีเจิ้นก็ผุดคำพูดประโยคนั้นของพานอวิ๋นขึ้นมาทันใดว่า “ข้ากับหวังเจิ้นมีความแค้นต่อกัน”

ตอนนั้นเขาเพียงนึกว่านางล้อเล่น เป็นสถานะของราษฎรธรรมดาที่มีต่อขันทีผู้มีอำนาจบาตรใหญ่ในคำเล่าลือ

คาดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมีความแค้นกันจริงๆ!

จูฉีเจิ้นอ้าปากค้างเล็กน้อย ครึ่งค่อนวันก็ยังพูดอะไรไม่ออก

เฉาจี๋เสียงก็อยู่ในโถงเช่นกัน เมื่อเห็นดังนั้นจึงรวบรวมความกล้าก้าวขึ้นหน้าแล้วกราบทูล “ฝ่าบาท อิ่นซงเจ้ากรมโหรฤดูคิมหันต์แห่งสำนักโหรหลวงขอเข้าเฝ้า ยืนรออยู่นอกโถงได้ครึ่งชั่วยามแล้วพ่ะย่ะค่ะ”