กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เฉาเย่ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นหม่า ซุ่นตั้งใจฟัง จึงกล่าวว่า “ครานั้นหลังจากยึดทรัพย์บ้านตระกูลพานเป็นครั้งที่สอง กองบัญชาการปราบปรามฝ่ายใต้ก็ทำองครักษ์เสื้อแพรคนหนึ่งหายไป นามว่าหวังหย่ง ทั้งยังเชื่อมสายตระกูลกับหวังตราฝ่ามือขอรับ”
สีหน้าของหม่า ซุ่นเคร่งขรึมลง “ข้าจำได้แล้ว เรื่องนี้สืบสวนอยู่เกือบครึ่งปี สุดท้ายก็เงียบหายไปโดยไม่ได้ความ”
“ขอรับ” เฉาเย่ก้มหน้ากล่าว “เพราะเวลาที่เกิดเรื่องประจวบเหมาะเกินไป พวกข้าจึงสงสัยมาตลอดว่าเป็นฝีมือของคนตระกูลพาน ตอนนั้นจึงส่งคนไปจับตาดูบ้านพวกเขาอยู่ช่วงหนึ่ง ทว่าไม่พบสิ่งผิดปกติ กลับสืบพบระหว่างตรวจสอบว่าหวังหย่งเคยไล่ล่าเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งกลางถนน”