ตอนที่ 442 ภูมิหลังที่ถูกเปิดโปง

ภูเขาไตรวิสุทธิ์กว้างใหญ่ยิ่งนัก ทั้งภูเขาสูงและป่าทึบ อย่าว่าแต่องครักษ์เสื้อแพรมีเพียง 2 คนเลย ต่อให้บุกเข้าไป 20,000 คน ก็หาหวังเฟ่ยอิ่นไม่พบแม้แต่เงา

ดังนั้นองครักษ์เสื้อแพรทั้ง 2 จึงโมโหจนแทบคลั่ง จำต้องกล้ำกลืนความหงุดหงิดไว้ในอกแล้วล่าถอยจากไป

แต่ก่อนจะจากไป ยังคงสอบถามสืบความเรื่องพานอวิ๋นและคนของอารามไตรวิสุทธิ์กับชาวบ้านสักเล็กน้อย

ชาวบ้านรู้เรื่องพานอวิ๋นน้อยยิ่งกว่า เพียงรู้ว่า “เป็นอาจารย์ในอารามพาตัวกลับมาตอนออกไปข้างนอก บอกว่ามีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญยิ่งนัก”

พวกชาวบ้านกล่าวว่า “และก็มีพรสวรรค์มากจริงๆ เพิ่งมาถึงก็ถูกเทพภูเขารับเป็นลูกศิษย์ ซ้ำยังได้เป็นผู้ดูแลศาลเจ้าของศาลเทพภูเขาด้วยนะ”

พวกองครักษ์เสื้อแพรตั้งใจฟังเรื่องแรก แต่กลับยิ้มเยาะดูแคลนเรื่องหลัง ทว่าสำหรับพานอวิ๋นแล้ว พวกเขาก็นับว่าพอจะเข้าใจความเป็นมาคร่าวๆ

นางมาอยู่อารามไตรวิสุทธิ์ได้ไม่นาน ต่อมาก็ถูกส่งตัวไปร่ำเรียนวิชาที่ตำหนักศึกษาภูเขามังกรพยัคฆ์ มีเพียงช่วงปีใหม่เท่านั้นจึงจะกลับมาที่ภูเขา