ตอนที่ 370 ตีกันแล้ว ตีกันแล้ว

เอ๋อหวงได้ฟังดังนั้นก็ชักนิ้วมือกลับมา ซบอิงแนบชิดกับพานอวิ๋น นิ้วก้อยสะกิดปลายคางของนางเบาๆ พลอยตัดพ้ออย่างน้อยใจว่า “คุณชายน้อย พวกข้าพี่น้องตั้งมากมายอยู่ปรนนิบัติท่านเช่นนี้ยังมิจุใจอีกหรือ”

พานอวิ๋นคว้าจับนิ้วมือนางไว้พลางแย้มยิ้ม “มีพวกพี่สาวคอยปรนนิบัติย่อมพึงพอใจยิ่งแล้ว เพียงแต่ข้าเห็นด้านในมีคนอยู่มากโข ทั้งยังเพียบพร้อมด้วยการร้องรำทำเพลง จึงใคร่รู้สงสัยยิ่งนัก”

“ใคร่รู้ย่อมมิแปลก” เอ๋อหวงขยับเข้าไปแนบหูนางแล้วกระซิบเสียงเบา “ด้านในย่อมสนุกกว่าด้านนอกเป็นไหนๆ อีกทั้งพี่น้องด้านในก็งดงามกว่าพวกเรา ทว่าหากคิดจะข้ามผ่านฉากกั้นบานนั้นไป อย่างน้อยที่สุดก็ต้องควักเงินออกมา 100 ตำลึงเงิน”

นางใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของพานอวิ๋นเบาๆ พลางหัวเราะร่าเบาๆ “คุณชายน้อยเพิ่งขึ้นมาบนเรือบุปผาทีหลัง อย่าว่าแต่จะเข้าไปด้านในเลย ประเดี๋ยวแม่ปรนนิบัติแขกผู้มีเกียรติด้านในเสร็จสิ้น ออกมาพบเห็นคุณชายเข้า ย่อมต้องเชิญคุณชายลงจากเรือเป็นแน่ เว้นเสียแต่ว่า...”