ตอนที่ 344 ไปปิดด่านเถอะ

พานอวิ๋นเดินวนไปวนมาอยู่ในวิหาร พลางปลอบใจตนเองอีกครา “ยังคงชดใช้ความผิดอยู่ ทว่าพลังเวทกำลังฟื้นฟู...”

นางลูบคางพลางเอ่ยอย่างยินดีปรีดา “เช่นนั้นมิใช่หมายความว่าแต่ก่อนท่านผู้เฒ่าอาจารย์มีพลังเวทสูงส่งและเก่งกาจยิ่งนักหรอกหรือ แล้วท่านมีวรยุทธ์ร้ายกาจอันใดถ่ายทอดให้ศิษย์รักบ้างหรือไม่เล่า”

รูปปั้นเทพเงียบสงบ ศาลเทพภูเขาทั้งหมดล้วนเงียบสงัด ไม่มีสิ่งใดสนใจไยดีพานอวิ๋น

พานอวิ๋นจึงส่งเสียงฮึดฮัดเดินออกประตูไป “ไม่สนใจข้าก็ช่างเถิด วรยุทธ์ของข้าในยามนี้ก็กาจแกล้วยิ่งนัก...”

วันนี้ไม่มีผู้ใดมาแล้ว ทว่าพานอวิ๋นก็ไม่ปิดประตูอีกต่อไป

นับแต่ผู้ศรัทธาของศาลเทพภูเขาเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มีบางคนดั้นด้นมาจากแดนไกล บางครามาถึงตอนกลางดึก ทำได้เพียงรออยู่ริมทางจนกว่านางจะเปิดประตู

ฟ้าอากาศหนาวเย็นถึงเพียงนี้...

พานอวิ๋นจึงตั้งกฎใหม่ขึ้นมา ภายหน้าศาลเทพภูเขาจะไม่ปิดประตู จะเปิดอ้าให้คนเข้าได้ สามารถมาจุดธูปกราบไหว้ได้ทุกที่ทุกเวลา

อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย พอเปิดอ้าไว้เช่นนี้ ต่อให้คณะพานอวิ๋นไม่ลงจากเขามา ผลไม้ ดอกไม้ และน้ำตรงหน้ารูปปั้นเทพก็มีคนมาเปลี่ยนให้อยู่เสมอ

บางคราก็เป็นผู้ศรัทธาที่มากราบไหว้เทพ หลังจากพวกเขากราบไหว้เสร็จก็จะเปลี่ยนน้ำสะอาดให้ แล้วทิ้งผลไม้สดใหม่เอาไว้