ตอนที่ 340 งานวัด

หวังเฟ่ยอิ่นส่ายหน้า “เจ้าไม่เหมาะกับภูเขาไตรวิสุทธิ์ของพวกเรา”

รอยยิ้มบนใบหน้าของชวีเล่อพลันเจื่อนลงทันที “ท่านไม่อยากรับข้า แล้วยังจะมาพูดพล่ามไร้สาระกับข้ามากมายปานนี้ทำไมกัน”

“...” ช่างมีจุดที่ไม่น่าอภิรมย์อยู่จริงๆ หวังเฟ่ยอิ่นกล่าว “วรยุทธ์ของภูเขาไตรวิสุทธิ์เน้นหนักที่ความเข้าใจเป็นหลัก โดยพื้นฐานแล้วคืออาจารย์นำเข้าประตู ส่วนการบำเพ็ญเพียรขึ้นอยู่กับตัวบุคคล และความเข้าใจของเจ้าก็มิอาจบอกได้ว่าไม่มีเลย เพียงแต่เศษเสี้ยวที่มีอยู่นั้นไม่เพียงพอให้เจ้าทำความเข้าใจวรยุทธ์ได้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการพินิจหยั่งรู้เลย”

“ดังนั้นภูเขาไตรวิสุทธิ์จึงปฏิเสธเจ้า แต่เห็นแก่ความเพียรพยายามของเจ้า ข้าจึงยินดีเขียนจดหมายด้วยลายมือตนเองฉบับหนึ่ง เพื่อแนะนำเจ้าให้แก่ภูเขามังกรพยัคฆ์”

ชวีเล่อรู้เรื่องเกี่ยวกับนิกายเต๋าไม่มากนัก ทว่าก็รู้ว่าภูเขามังกรพยัคฆ์คือสถานที่สืบทอดมรดกมรรคที่แท้จริง กระทั่งพานซานจู๋เวลาอยู่ข้างนอกยังแอบอ้างตนว่าเป็นศิษย์ภูเขามังกรพยัคฆ์

ดังนั้นเขาจึงมองหวังเฟ่ยอิ่นด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ “แม้แต่ภูเขาไตรวิสุทธิ์ของพวกท่านยังไม่รับข้า แล้วภูเขามังกรพยัคฆ์จะรับข้างั้นรึ”

หวังเฟ่ยอิ่นกล่าวอย่างนุ่มนวล “ภูเขามังกรพยัคฆ์เปิดกว้างดั่งสายธารไหลสู่ทะเล ตำหนักศึกษาสำนักเต๋าก็ตั้งอยู่บนภูเขามังกรพยัคฆ์ นักพรตข้างในนั้นสอนสั่งนักศึกษาได้เก่งกาจกว่า ทั้งวรยุทธ์ก็ครอบคลุมรอบด้านกว่าด้วย”