ตอนที่ 314 ซูภูเขาใหญ่

“โทษแรงงานเกณฑ์หนึ่งเดือน” หัวหน้าสถานีส่งสารกล่าว “หากคราวหน้าเจ้ายังทำผิดอีก มันจะไม่ใช่แค่เรื่องโดนโทษแรงงานเกณฑ์เพิ่มแล้ว”

ซูภูเขาใหญ่สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม แทบจะร่ำไห้ออกมา เอ่ยวิงวอนว่า “ท่าน ได้โปรดเมตตาเถิด ข้าส่งเอกสารราชการติดต่อกันมาสี่สิบสองวันแล้ว ท่านเปิดใจเมตตา ให้ข้าได้การผลัดเวรเถิดขอรับ”

สีหน้าของหัวหน้าสถานีส่งสารพลันขรึมลงแล้วตวาดว่า “บังอาจ การผลัดเวรเป็นการตัดสินใจของพวกท่าน เจ้าเป็นแค่ทหารส่งสารตัวเล็กๆ มีหน้าที่แค่เชื่อฟัง ยังกล้ามาออกคำสั่งกับพวกท่านอีกรึ”

ซูภูเขาใหญ่ไม่กล้าอ้อนวอนอีก ได้แต่ยอมรับการลงโทษให้รับใช้แรงงานเพิ่มอีกหนึ่งเดือนด้วยสีหน้าขมขื่น

เหล่าทหารส่งสารที่อยู่ด้านข้างต่างจัดจดหมายและเอกสารราชการอย่างเชื่องช้า พลางมองดูเรื่องน่าขันของซูภูเขาใหญ่ไปด้วย

ซูภูเขาใหญ่มีสีหน้าร้อนใจยิ่งนัก ทว่าไม่กล้าเร่งเร้าให้พวกเขาเพิ่มความเร็ว

ก่อนหน้านี้เขาเคยเร่งแล้ว จากนั้นพวกเขาก็ยิ่งช้าลงไปอีก

มักจะกะเวลาส่งจดหมายและเอกสารราชการให้เขาก่อนด่านพักม้าจะปิดประตูเสมอ พอเขานำไปส่งให้ด่านพักม้าถัดไป ก็จะส่งล่าช้าทุกครั้ง